Samochód BMW Z3 (E36/8) Coupé 2.8

Więcej informacji: Część opinii publicznej kochała ją za odważny styl retro, część jej nieakceptowała i dawała mu różne przezwiska jak rozdeptany but, żabka i tak dalej. Opinia publiczna kojarzyła markę BMW raczej z klasycznymi modelami 3, 5, 7 serii i ich wersji M3 i M5. Co więcej musimy sobie zdać sprawę, że rynek, po więcej niż dziesięcioletniej przerwie, znowu uczył się kochać małe coupe i to przede wszystkim dzięki Audi TT i Mercedesowi SLK. BMW oczywiście nie chciało zostać w tyle. Coupe zyskało absolutny respekt dzięki bezkompromisowym własnością jazdy i świetnym sprawdzonym silnikom z M3 E36. W tym kierunku miało moc porównywalną z Porsche 911, czego nie można było ignorować. Wszystkie Z3 były montowane w amerykańskiej fabryce w Spartanburgu, podobnie było i z coupe i jego wersją M, o której będziemy pisali dalej. Właśnie w wersji M wszystkie jednostki napędowe były ręcznie montowane w Niemczech, a do USA były dowożone do montażu. Na szczęście dla nas do Europy przywożona była silniejsza z dwóch wersji M, konkretnie z silnikiem 3,2 litra i mocą 321 koni (później 325 koni), podczas gdy na rynek amerykański przeznaczona była wersja o mocy „jedynie” 240 koni. Dlaczego tak było, niestety nie udało mi się dowiedzieć. Cena M coupe nie była niska i osiągała pułap około 300 tysięcy złotych. Kiedy weźmiemy pod uwagę, że na przykład w Niemczech, przez cały okres sprzedaży, sprzedano tylko trochę ponad 6 tysięcy wersji Z3 coupe, oczywiste się staje, że M coupe jest stosunkowo ekskluzywnym doświadczeniem.

Wszystkie Z3 były montowane w amerykańskiej fabryce w Spartanburgu, podobnie było i z coupe i jego wersją M. Właśnie w wersji M dla zmiany wszystkie jednostki napędowe były ręcznie montowane w Niemczech, a do USA były dowożone do montażu.
Na szczęście dla nas do Europy przywożona była silniejsza z dwóch wersji M, konkretnie z silnikiem 3,2 litra i mocą 321 koni (później 325 koni), podczas gdy na rynek amerykański przeznaczona była wersja o mocy „jedynie” 240 koni.